Liggende figuur tussen bomen aan Minerva laan.

Op zondag 12 juni heb ik samen met assistent Ruslan Eliseev een pop-up beeld gemaakt tussen de bomen aan de Minervalaan.
Het ging hier om een figuratief beeld. In de kronkelende licht chaotische vormen is een menselijke figuur herkenbaar. Deze figuur ligt in de zogenaamde prosternatie houding: languit uitgestrekt op de grond met het gezicht naar beneden en de armen uitgestrekt naar voren. Deze houding drukt overgave uit en wordt gepraktiseerd in diverse spirituele tradities.



Waarom juist hier?

Om twee redenen leek het mij een goed idee om juist hier deze figuur neer te leggen.
Allereerst roept deze plek de associatie op met een kerk/kathedraal van bomen. De stam van deze bomen splitst zich relatief laag boven de grond uit in takken die schuin en gebogen heel verticaal en uitbundig naar boven groeien. Zo vormen de bomen een bladerdak en ontstaat onder dit dak een hele bijzondere hoge ruimte.

Reden twee is dat de werking van het perspektief heel zichtbaar wordt op deze plek. De bomen in beide rijen worden naar het einde toe steeds kleiner. Het er tussen liggende grasveld loopt door de dieptewerking spits toe. Een lange uit lijnen bestaande uitgerekte figuur zou optimaal kunnen ingaan op dit fenomeen en hiervan kunnen profiteren. Uitdaging was daarbij om de figuur zodanig weg te leggen dat een krachtige foto en virtual reality  ervaring het resultaat is. Foto en VR zijn immmers de blijvende resultaten van dit vluchtige pop-up beeld.

Ontwerp

De figuur echoed de symmetrie van het omgevingsontwerp. De gebogen boomtakken komen in de ledematen terug. Hierdoor wordt het lamellenbeeld harmonieus ingevoegd in de omgeving. De streng geometrisch symmetrische opzet wordt verzacht en gecompenseerd door het vrije vormenspel in de lijnen.   
Het gebruik van de lamellen op een figuratieve manier leidt door de aard van het materiaal (strak geometrisch, glad en onberispelijk wit) heel makkelijk tot sterk geïdealiseerde vormen en figuren. Door het inbrengen van een soort chaos, door de lamellen vrij door elkaar heen te vlechten, is geprobeerd hieraan een tegenwicht te bieden. Enerzijds is er, op afstand bekeken, sprake van een versmelting van vormen tot enkele krachtige licht chaotische lijnen anderzijds is er van dichtbij, voor wie langs het beeld loopt,  sprake van een ordening in allerlei verrassende vormen.Dit spel met het materiaal bleek, wonderlijk genoeg, gestuurd te kunnen worden richting vormen die op menselijke anatomie lijken. Met de nodige verbeelding kunnen associaties gelegd worden met knokkels, spieren, pezen, botten e.d. Op andere plekken worden associaties opgeroepen met mens/dierfiguren die tegen elkaar aan gevleid liggen
Een vrij gebruik van de organische vorm leidt heel makkelijk tot figuratieve associaties. Het talige ontstaat als het ware vanzelf uit de organische vorm.

Open ruimte

Dit figuratieve is een belangrijk kenmerk van dit werk. Een tweede kenmerk is de open ruimte in en om de figuur waarmee bewust is omgegaan. De open ruimte is voorwaarde voor het figuratieve. Streven is hier geweest om deze open ruimte  in de figuur zelf aanwezig te laten zijn en hem van boven en onderen te openen naar deze ruimte. Verder is van belang op te merken dat de lijnen veelal los van elkaar liggen waardoor ze aan zelfstandigheid binnen het beeld winnen.

Dank

Voor de realisatie van dit buitenbeeld heb ik wederom op prettige wijze samengewerkt met assistent Ruslan Eliseev die ik bij deze hartelijk wil bedanken voor zijn inzet en creatief meewerken bij de realisering  van dit  werk

Meer foto's van dit werk zijn hier bij 'locatie Minervalaan' te zien.

13 juni 2016

Beeldende reactie op sculptuur van Ulrich Rückriem

Op zaterdag 28 mei heb ik samen met assistent Ruslan Eliseev een lamellenbeeld gemaakt als reactie op een skulptuur van Ulrich Rückriem
Het lamellenbeeld vormt qua vormgeving een duidelijk contrast met het beeld van Rückriem maar sluit er op een bepaalde manier ook bij aan.




Contrasten

Het beeld van Rückriem staat verticaal de lamellen strekken zich horizontaal uit.
Rückriem's beeld neemt door zijn volume ruimte in. Het lamellenbeeld omsluit ruimte met een minimum aan volume.

Het beeld van Rückriem is rechthoekig en statisch. Het lamellenbeeld daarentegen is organisch en dynamisch
Rückriem's beeld wijst elke verhalende interpretatie af. Het lamellenbeeld is evocatief, stimuleert en relativeert de verbeelding door plaats te maken voor lege ruimte in het beeld zelf.

Het beeld van Rückriem bestaat uit natuursteen en staat er voor "de eeuwigheid". Het lamellen beeld is van buigbaar kunststof en is heel tijdelijk aanwezig. Het is vluchtig want na een paar uur is het weer verdwenen. Het leeft dan verder in virtual reality* waar het op kunstmatige wijze herbeleeft kan worden.

Overeenkomst

Het beeld van Rückriem staat midden op een speciale plek met bomen die van de grasmat van de speelweide onderscheiden is. Dit temidden van de bomen staan is niet toevallig maar een bewuste keuze van de beeldhouwer. Imposant en gesloten rijst het massief stenen beeld juist hier verticaal op.
Dit massief  verticaal oprijzen is traditioneel gesproken een manier om iets te vereren. Denk aan obelisken en menhirs maar ook zuilen kunnen die rol vervullen in bijv tempels en kerken.
Zoals ik het zie wil de kunstenaar ook hier een ode brengen. Doordat beide beelden bij elkaar staan/liggen gaan ze elkaar beinvloeden qua interpretatie. De lamellen worden meegetrokken in het imposante van het beeld van Rückriem en het soort  ode die Rückriems beeld brengt wordt sterk beinvloed door wat de lamellen oproepen. zo komen beide beelden in elkaars verlengde te liggen terwijl op alle andere punten ze juist in contrast staan met elkaar.

Dank

Voor de realisatie van dit buitenbeeld heb ik op prettige wijze samengewerkt met assistent  Ruslan Eliseev die ik langs deze weg hartelijk wil bedanken.

29 mei 2016

Meer fotos van de installatie in het Amsterdamse Bos zijn hier te vinden

*Op termijn komen alle installaties ter beschikking in Virtual Reality. Meer nieuws daarover volgt op deze site

 

In goudkleur veranderend gebouw vormt achtergrond Pop-Up boom

Voor de eerste maal heb ik, op vrijdagmiddag 4 dec, een lamellen beeld gemaakt wat zich verticaal opricht temidden van horizontaal liggende. 
Locatie: een grasveld achter Station Sloterdijk. Dit gebied heeft een grootstedelijke uitstraling en het leek me een goed idee om juist hier een beeld met organische vormen neer te zetten / leggen.  
De zon reflecteerde dit maal prachtig in een omliggend gebouw wat later op de middag transformeerde in een soort goudblok. Twee heel oude gegevens in de kunst; boom en goud kwamen zo op bijzondere wijze samen. Ook deze keer veel positieve reacties van het publiek gehad wat langs het beeld liep op weg naar het station. 

Een eerste selectie van de foto's is te zien onder het menu-item: "ruimtelijk werk"


Beeld van golvende lijnen ving begin van de avond over de volle lengte het licht van de zon

Een bijzonder moment toen aan het begin van de avond het s'middags gelegde lamellenbeeld over de volle lengte het licht van de zon opving.
De witte lamellen lichten daarbij heel mooi op in het donkergroene gras. De zonsondergang kon zo op speciale wijze ervaren worden en werd er één met een uitroepteken. Even later verdween de zon achter één van de gebouwen en gingen de lamellen als het ware "uit".

Dit Pop-Up beeld was het eerste ruimtelijke beeld wat ik in de openbare ruimte heb gemaakt. De reacties van bewoners waren heel positief. Flink wat mensen hebben zelf foto's gemaakt en doordat enkele bewoners mij aanboden om bij hen boven te komen fotograferen kan ik hier ook het aanzicht vanaf vijf verdiepingen hoog tonen.
Al bij al was het een erg positieve ervaring. Ook weer veel opgestoken voor een volgend beeld. Bewoners: Bedankt voor de warme belangstelling en aangeboden hulp!



De foto's zijn te zien onder het menu-item: Ruimtelijk werk.

1 t/m 13 sept "Ode aan Gaudi" in het Glazen Huis Amstelpark Amsterdam.

De eerste twee weken van september heb ik in het Glazen Huis een installatie gemaakt met de titel "Ode aan Gaudi" Dit heeft geresulteerd in een werk wat bij een nadere beschouwing door de kijker opgevat kan worden als een boom. Deze boom bestaat dan uit wortelstelsel, stam en kruin. Elk worden deze op een aparte manier uitgewerkt maar samen vormen ze toch een geheel.
Het geheel is sterk expressief en geeft een indruk van vloeiend organisch zinderend leven vol energie. Deze 'boom' is zodanig in de ruimte gelegd dat het publiek twee looproutes resten. Namelijk één om de kruin en één om het wortelstelsel waarmee de achtergelegen ruimte in het Glazen Huis kan worden bereikt. Hier is het vervolg van de expositie te zien in de vorm van een reeks geprojecteerde computer graphics die verhelderen waar de vormentaal met de lamellen vandaan komt.

Op een afstand oogt het werk vrij chaotisch en lopen de ruimtes tussen de lamellen dicht met name doordat de lamellen twee hoog boven op elkaar liggen. De bezoeker die echter één van de looproutes kiest zal ervaren dat het werk zich opent en dat een bepaalde ordening zichtbaar wordt. Deze ordening is niet rationeel zoals bijv in een ornament maar ontstaat uit een intuitief muzikaal spel met vormen die ritmisch in verschillende grote terugkomen. De ruimte tussen de lamellen gaat een belangrijke rol spelen. Wat daarbij opvalt is dat het werk op een gelijkmatige wijze de aandacht van het oog vraagt. Het oog wordt niet hierarchish rondgeleid van belangrijk naar minder belangrijk. Alle delen van achtereenvolgens kruin, stam en wortelstelsel zijn als even belangrijk weggelegd.

Met name als de zon schijnt werpen de lamellen scherpe donkere schaduwen op de vloer hetgeen een extra dimensie geeft aan het werk zowel esthetisch als qua betekenis.
In dit werk ontstaat m.i een schoonheid die verbonden is met de organische vorm, ergens ligt tussen orde en chaos, licht en donker en de vervloeiing daartussen,

<br